زمستان بود. با کولهپشتیای پر از رنگ و بوم در دل طبیعت به دنبال سوژهای میگشتم. چشمم به درختی افتاد که برگهای خشکیدهی زیادی داشت، اما در میان خشکی شاخهها، جوانههایی تازه برای رشد دیده میشد. دیدن این صحنه برایم بسیار لذتبخش بود؛ ترکیبی از پایان و آغاز، ایستادگی و امید. برای من، این تصویر یعنی زیباییِ رشد در دل زمستان.